Hə əqraba axırıncı bir neçə günü heş nə yazmırdım.Oturuf bizim bu “Analoqu olmayan”KİV-lərin məlumatlarını araşdırmaqla məşğul olurdum.Deyirəm ki insanlar necə də qəribədir eeee.İki gün bunnan qabaq Hərbi gücümüzün göstərilməsi üçün paradın keşirilməsini əldə şüar edənlər bu gün keçirilən paradın lazımsız olduğunu deyirlər?Nə bilim biri deyir ki bu təyyarələrin səsi camaatı narahat edir o biri deyir ki bu olmaz çünki nə vilim nəyəsə ziddi bizim silahlanmığımız.A başınıza dönüm niyə düzü danışmaqdan qaçırsınız axı?Əyriyə-əyri deyin düzə-düz.Bunun səbəbi isə sadədi.Bizim cəmiyyətdə müstəqil KİV yoxdu ki.Həmı kiminsə əlnə baxır.Kimki bunnara beş qəpik verir başlayırlar gecə gündüz ona məthiyyələr yazmağa.Bu gün kimliyinnn asılı olaraq hər hansı birinin bu “PARAD”bizə lazım deyil deyən bir insanın buna haqqı çatmır.Bir tarixə nəzər salaq.Sonuncu belə parad neçə il bunnan qabaq Mərhum prezidentimiz Əbülfəz Elçibəyin vaxtına keçirilmişdi “Azadlıq”meydanında.Onnan sonra diskoteykadan nə bilim konsertdən başqa nə görmüşdü ki bu Azadlıq meydanı.Bir dəfə görmüşdü buna oxşayan mərəti o da 2003-cü il seçkilərindən sonra Neft pullarına idarəetməni ələ almaq istəyən özümüzünkülər bir-birini qırmışdı.

Tərpənmə, amandır, bala, qəflətdən ayılma!
Açma gözünü, xabi-cəhalətdən ayılma!
Laylay, bala, laylay!
Yat, qal dala, laylay!

Aldanma ayıqlıqda fəraqət ola, heyhat!
Qəflətdə keçənlər kimi ləzzət ola, heyhat!
Bidar olanın başı səlamət ola, heyhat!
At başını yat, bəstəri-rahətdən ayılma!
Laylay, bala, laylay!
Yat, qal dala, laylay!

Açsan gözünü rəncü məşəqqət görəcəksən,
Millətdə qəm, ümmətdə küdurət görəcəksən,
Qıldıqca nəzər millətə heyrət görəcəksən,
Çək başına yorğanını, nikbətdən ayılma!
Laylay, bala, laylay!
Yat, qal dala, laylay!

Torpaq mənimdir məgər istəmirəm əl çəkin

Eyləməyin dəngəsər istəmirəm əl çəkin

Çox Şükürlər bizdə köç eylədik arana

Neftimizin şöhrəti bax yayılıb hər yana

Dünən namə göndərdim ki kirvəm Baqramyana

Danışıqlardan xəbər istəmirəm əl çəkin

Torpaq mənimdir məgər istəmirəm əl çəkin

Eyləməyin dəngəsər istəmirəm əl çəkin

Yenə gəlib qapıyı kəsibdi vayınkomat

Oğlum hələ körpədi söylədi bizim arvat

Niqodnu bileti almaq varikən çox rahat

Niyə yollayım əsgər istəmirəm əl çəkin

Torpaq mənimdir məgər istəmirəm əl çəkin

Eyləməyin dəngəsər istəmirəm əl çəkin

Bu aləm başlayır giriş- çıxışdan,

Kim hardan girirsə, giriş sayılır.

Kim vaxtı nə cürə edirsə başdan,

Bu onun vaxtında bir iş sayılır.

Hərə bir hoqqadan, bir işdən çıxır,

Birisi baş-ayaq, biri yan girir.

Pulu çox olanlar girişdən çıxır,

Pulu olmayanlar çıxışdan girir.

Birisi biznesə, işə girişir,

Birini tuturlar çıxış edəndə.

Deyirlər bu çıxış edən gicişir,

O da günahkardır, alqış edən də

Itirib dünyanın qapılarını,

Baxır mənə üstü, başı qan adam.

Çıxıb aşa bilmir öz hasarını,

Çıxış yollarını axtaran adam

                                 Raqif Raufoglu- 12/06/08

Qısa həyatı və hətta öz ölümü ilə Çingiz Mustafayev "vətənpərvərlik – dəbdə deyil" kimi fikirləri alt-üst etdi. Çingiz “vətənpərvər” sözünün həqiqi mənasını özünə qaytardı. Əgər onun kimiləri daha çox olsaydı, kim bilir, bəlkə də biz Qarabağı itirməzdik...

O bizim yaddaşımızda elə belə də qaldı - tikə-tikə edilmiş Xocalı körpələrinin nəfəssiz bədənləri üzərində ağlayan Çingiz Mustafayev. Bu, onun ermənilər tərəfindən törədilən qanlı faciə yerində çəkdiyi ilk kadrlar idi. Bütün dünyanı gəzən və erməni separatçılarının vəhşiliyini nümayiş etdirən ilk kadrlar. Yəqin ki, Çingiz elə onda milyonlarla azərbaycanlının ürəyində və beynində Milli Qəhrəman kimi həkk olundu.   

Ruslar 1916-cı ilin Avqust ayının sonuna qədər Trabzon və Ərzincan daxil olmaqla bütün şərqi Anadolunu işğal etdilər. Ancaq Rusiyada 12.03.1917-ci ildə baş verən bolşevik hərəkatı nəticəsində çarın devrilməsi hadisələrə yeni axar verdi və Qafqaz cəbhəsində sülh bağlamaq imkanları yarandı. Bolşevik Rus rəhbərlərinin müraciəti ilə bir tərəfdə Almaniya, Avstriya, Bolqarıstan və Türkiyə, digər tərəfdə Rusiya arasında razılıq əldə olundu və sülh danışıqlarına başlandı. Bunula bərabər Türk- Rus cəbhəsində də 18 dekabr 1917-ci ildə Ərzurum müqaviləsi bağlandı. Müqavilədən sonra rus orduları işğal etdikləri ərazilərdən çəkilsə də şərtlərə zidd olaraq, erməni polkları və polisləri həmin bölgələrdə Türk əhalisinə qarşı iri miqyaslı bir təmizləmə fəailləyitənə başladılar. Bölgədəki Türklərin can və mal toxunulmazlığı tam aradan qaldırılmışdı. Belə bir halda Türk ordusunun hərəkətə başlaması qaçınılmaz bir hala çevrilmişdi.

Rusiyada baş verən bolşevik inqilabından sonra çarlıq idarə üsulunun yaxınlaşmasıyla yaranan hakimiyyət boşluğunun təsiriylə erməni, gürcü və azərbaycanlılar tərəfindən mərkəzi Tiflis olan Qafqaz Konvederasiyası quruldu. Ancaq “Konfederasiya”nın daxilindəki üç millət arasında bir yekdillilik yox idi və məcburən birgə hərəkət edirdilər. Bu zaman ərzində gürcülər və ermənilər köhnə çar ordularında olan zabit və əsgərlərini cəmləşdirərək öz orduqlarını qurduqları halda Azərbaycan Türkləri bundan məhrum idi. Çünki çarlıq dövründə rus ordularına buradakı Türklərdən əsgər çağırılmırdı. Buna görə də bir əsrdən çox davam edən rus idarəçiliyində Azərbaycan Türkləri ordu quruculuğunda təcrübəsiz idi. Belə bir vəziyyətdə onlar öz milli varlıqlarını qoruya bilmək üçün ancaq qardaş Türkiyəyə güvənə bilərdilər.

Osmanlı hökumətinin Qars, Ərdahah və Batumu tələb etməsi Sovet Rusiyası tərəfindən qəbul edilməmişdi. Bundan sonra Ənvər Paşanın əmri ilə 3-cü Ordu komandanı Vehib Paşanın erməni birliklərinə qarşı əməliyyatları 1914-cü ildə Türk- Rus sərhədlərini bərpa etdi. Göründüyü kimi Ənvər Paşanın komandanlıq etdiyi Türk ordusu sayəsində Osmanlı dövləti çar Rusiyasının devrilməsindən sonra bu tarixi fürsətdən maksimum dərəcədə faydalanmağa çalışırdı.

Hə əqraba bu gün düşmənlərimizdən yazajam.Daha doğrusu düşmənlərimiz və bizim onlarla necə düşmənçilik apardığımdan yazajam biraz.ANSin hər xəbərlərdə dediyi kimi “Elan olunmamış müharəbə davam edir”Əmma ki hərə bir cürə hazırlaşır bu Müharibəyə.Düşmənlərimiz real iş görür biz isə BOŞBOĞAZLIQDAN o tərəfə keçə bilmirik.Bizdə nə pis olursa səbəbini Düşmənlərimizdə axdarırıq.Özüm-özümə fikirləşirəm ki yaxşı ki bu düşməmlərimiz var eeee yoxsa Başbilənlərimiz bu boyda problemləri kimin üsdünə yıxardı axı.

      Bu yaxınlarda keçirilən Yevrovıjın idi nə idi bilmirəm orda bizimkilər az səs tofladı.Bizim KİVlərin məlumatına görə bəs  deməzsənmi burda  da ermənilərlə yunanlar bizi aldadıf.Nömrəmizi səhf deyiflər bizim xarişdə yaşayan soydaşlarımız isə çaşıflar.Qəribə məntiqdir deyilmi?Axı biz niyə özümüzü hər dəfə belə boş-boşuna aldadırıq axı?Biz ki hamımız bilirik ki bizdə pul hər şeydən üsdündü.Ona görə də bizim üzümüz elə nöyütümüz kimi qaf qaradı.Nöyüt dedim ağlıma Durbaqonşularımız düşdü.Deyirəm ki ac qalasan boğazınnan kəsib nöyütümüzü verib bunları ağ günə çıxarasan bunlarda sa belə edə.Əşşi bizim nöyütümüzündə duzu yoxdu heş.

Qapına gəldim, ölümlə gəldim… Əli boş, ürəyi quru,

üzü quru gəldim.

Dünya ovutdu məni, əyləndirdi, əyləndirdi.

Müxtəlif zinətiylə özünə çəkdi. Mən də daldım ona,

unutdum səni, unutdum özümü, unutdum öləcəyəmi…

Amma bax indi ölüm gəldi, tapdı məni…

Kimsə etmədi mənə, özümün etdiyini…

Mən kimsəni deyil, ancaq özümü aldatdım.

Şeytana inandım, nəfsimə aldandım. "Əbədi yaşayacaqsan!.."

deyə özümü inandırdım. Sabaha dair nə planlar etdim,

nə xəyallara düşdüm.

Birinci Dünya Savaşı'nda Ingilizlere, 150 bin askerimiz esir düştü. Bu askerlerden bir kismi da Mısır'ın Iskenderiye şehri yakınlarında bulunan Seydibeşir Usare Kampı'na hapsedildi.

Kampın tam adı, 'Seydibesir Kuveysna Osmanli Useray-i Harbiye Kampı' idi. Bu kampta, 1918'de Filistin cephesinde esir düşen 16. Tumen'in 48. Alayı'na baglı Osmanlı askerleri tutuluyordu.

12Haziran 1920'ye kadar iki yıl boyunca her türlü işkence, eziyet, agır hakaret ve aşagılamaya maruz kaldılar.

Bu insanlık dışı muamelenin nedeni ise Ermeniler idi...