Babaların gorgahları viran qalmış torpaqlarda
Qalx ayağa Türk oğlu Türk - Vətən darda

Zülm eylədi zülm içində İmperiyanın kifli yapı,
Qənim oldu bu millətə rusdan qalan balta sapı.
Kor şeytanın xofu gəzir diyar-diyar, qapı-qapı
İgidliyin, qorxmazlığın, cəsurluğun qaldı harda?
Qalx ayağa Türk oğlu Türk - Vətən darda.

Elimizdə, obamızda fitnəkara ağır yükük,
On beş ildə bu tayfadan bu klandan nə görmüşük?
Qarabağda əsirlikdə qız-gəlinlər boynubükük,
Havalanır Xanın səsi qəmli-qəmli uzaqlarda
Qalx ayağa Türk oğlu Türk - Vətən darda.

Quzğun soylu quzğun kimi dünən çıxıb yumurtadan,
Bölüşdürür bu torpağı yağılarla tən ortadan.
Yetmiş ildə tamarzı tək azadlıqdan zərrə dadan
Əyilmədən üsyan deyir dəmir qəfəs-zindanlarda,
Qalx ayağa Türk oğlu Türk - Vətən darda.

Yetər bəsdir, bir ajana “dahi rəhbər” söyləməyin,
Şərəfli yol - Dövlətçilik, millətçilik - göz-bəbəyin
Yadınızdan çıxmayıbsa, əfəndimiz Elçibəyin,
Ucalardı, gurultulu hayqırtısı meydanlarda
Qalx ayağa Türk oğlu Türk - Vətən darda.

Mən bir Türkəm, Türk oğluyam nə poladam nə dəmirəm,
Vüqarlıyam - heç bir kəsin qarşısında əyilmirəm.
Satılmışın sırıdığı belə “sülhü, sabitliyi” istəmirəm!
Oğul gərək qana-qanla əldə silah - Savaşlarda
Qalx ayağa Türk oğlu Türk - Vətən darda
Qalx ayağa Türk oğlu Türk - Vətən darda

Dur mənimlə yanaşı Qarın otaranlara

Fikirləşib boş başını az qaşı,

Kişisənsə, dur mənimlə yanaşı.

 “ Dərslərindən ” beş almısan, beş üstə,

Nə deyiblər söyləmisən baş üstə,

Şivən salıb ağlamısan leş üstə.

Lap tutalım, sən “ ustadsan ” - mən naşı

Kişisənsə, dur mənimlə yanaşı.

Yazdıqların məddahnamə, bic əsər.

Əsərində baş qəhrəman gicbəsər.

Tulladılar qənşərinə - müxtəsər,

Axşam-sabah kabab, plov, bozbaşı

Kişisənsə, dur mənimlə yanaşı.

Xəlvət yerdə nə var hədyan deməyə,

Onun-bunun hesabına yeməyə.

Qorxanları çağı rmaram köməyə

Oğul istər təkcə qursun savaşı –

Kişisənsə, dur mənimlə yanaşı.

Sabunlanıb vəzifəyə “ ilişdin ” ,

Nazirlərlə əl tutanda irişdin.

Yavaş-yavaş ticarətə girişdin

Bəyənmirsən “ Mersedes ” i, “ tofaş ” ı

Kişisənsə, dur mənimlə yanaşı.

AY CAN! AY CAN!

Düşdü bütün qəzetlər qiymətdən, ay can, ay can!....
Xalqın canı qurtardı töhmətdən, ay can, ay can!....

Qıl yaymayırdı əsla zalımların gözündən,
Rüsvay idik cahanda məlunların sözündən,
Ax, ax! Nə yaxşı oldu, iş düşdü öz-özündən,
Əlləşməmiş qutardıq zəhmətdən, ay can, ay can!....
Düşdü bütün qəzetlər qiymətdən, ay can, ay can!....

Badi-səba, apar ver, Molla Qəvama müjdə,
Yazsın, de, Lənkəranda Molla Səlama müjdə,
Söylə, о da yetirsin cümlə əvama müjdə;
Düşdü bütün qəzetlər qiymətdən, ay can, ay can!....
Munbərdə rəqsə gəlsin behcətdən, ay can, ay can!....

Ərz et bəşarət ilə Qafqaydakı vücudə:
Jurnal, qəzet qapandı, durma, yıxıl sücudə,
Hər nə bilirsən eylə qeybətdə, rübərüdə,
Yazmaz dəxi yazanlar bidətdən, ay can, ay can!....
Düşdü bütün qəzetlər qiymətdən, ay can, ay can!....

Ay həzarat, xəstədi baş barmağım
Bircə kərəm dik dura kaş barmağım

Hər nə dedim yaxşı-yaman qanmadı
Üstə çıxıb ölkəyə boylanmadı
Gərçi tüpürdüm yenə islanmadı
Qup-qurudur, olmadı yaş barmağım
Bircə kərəm dik dura kaş barmağım

Qiyamət düşəcək
Özü də mütləq...

Nə yığırsızsa yığın, sonda qiyamət düşəcək.
Dönəcək çərxi-fələk, onda qiyamət düşəcək.

Tuşlayıb azərilər göstərəcəklər qapını.
Nə qədər gec ki deyil, qamçıla, tez sür yapını.
Yoxsa Aydınla Mübariz süzərək “Innabını”,
Ya klarnetdə ya qarmonda qiyamət düşəcək-
Dönəcək çərxi-fələk, onda qiyamət düşəcək.

Dur mənimlə yanaşı
Qarın otaranlara.

Fikirləşib boş başını az qaşı,
Kişisənsə, dur mənimlə yanaşı.

“Dərslərindən” beş almısan, beş üstə,
Nə deyiblər söyləmisən baş üstə,
Şivən salıb ağlamısan leş üstə.
Lap tutalım, sən “ustadsan”- mən naşı
Kişisənsə, dur mənimlə yanaşı.

                                    TÜRMEDEN KVİSA

                                    NÖYÜT